تبليغاتX
خانه دوست
دل ديوانه من اين همه آواره مگرد ـــ.ـــ خانه دوست همينجاست اگر بگذارند! . . . اگر بگذارند! اگر. . .
      تکرار       

 

بسم الله الرحمن الرحیم



اول اینکه:

... و بدانید که نیروی جوانی لحظه به لحظه به تهلیل رفتن نزدیک می شود         ( شبابک کیف مبطلیت) و ... و راستی هم اینطور است. چه کسی می‌داند که آیا من و شما فردا وحتی چند ثانیه بعد زنده خواهیم بود یا نه آیا شما تصور می کردید . . . به این زودی به سرای آخرت بشتابد؟ از کجا می دانید من و شما از اولین کسانی نباشیم که به سرای رفته‌ی او برویم تا به حساب اعمالمان برسند؟
چه بهانه‌ای خواهیم داشت اگر کوتاهی کنیم . . . قطعاً جوابی منطقی نخواهد داشت.

 

دوم اینکه:سعی کنید به درس‌تان برسید و خودتان را از نظر علمی هر چه بیشتر مجهز کنید. با شرایط بوجود آمده نیاز جامعه اسلامی به یک متخصص متعهد بیشتر احساس می‌شود  تا به یک ولاگ نویس معمولی!
 
در این خصوص کوتاهی نکنید

 __________

پ.ن

به نام خدا
سلام علیکم


*. بخشی از فرمایشات یکی از برادران بزرگوار به این حقیر!
باشد که بشنویم، بفهمیم و عمل کنیم.


** . البته خانه دوست همچنان هست و پر خواهد بود از شمیم حضورتان و خاطره مهربانیتان!
اما این خانه را راحلی باید شایسته!

و در آخر دعایمان کنید که نیاز ها را درک کنیم و دعایمان کنید که آن "محول الحول و الاحوال" خود یاریمان نماید تا به وظایفمان عمل کنیم.

+ نوشته شده در  شنبه 1 اسفند1388ساعت   توسط راحل  |