دلم شكسته تر از شيشه هاي شهر شماست . . .

عاقد دوباره گفت: " وکيلم؟..." دلش شکست
     يعني به قاب عکس، اميدي دگـــر نبود     

گفتند: رفته گل ... نه !... گلي گم . . . دلش گرفت!
 يعني که از اجازه ي بابا خبر نبود !

 هجده بهـــــار منتظرش بود و برنگشت
 آن فصل هاي سرد که بي دردسر نبود!

اي کاش نامه ای، خبري؛ عطر چفيه اي
روياي دخترانه ي او بيشتر نبود!

  عکس پــــــدر، مقابل آيینه، شمعدان
  آن روز دور سُفره، بجز چشمِ تر نبود!

 عاقد دوباره گفت: " وکيلم؟..." دلش شکست
     يعني به قاب عکس، اميدي دگـــر نبود    

 او گفت: با اجازه ي بــابــا . . . ولی نشد!
 شکست بغض آینه ها،این درد کم نبود

خدايا
مارا در رسيدن به خودت تا انتها ياري فرما
و توفیقمان ده بی نتیجه از دنیا نرویم
به مرگ ننگ و سیاه و زرد !
اللهم اسئلک موجبات رحمتک!

به نام خدا

چقدر سخت است تصور چنین لحظاتی!
لحظه های شیرینی آغشته به بغض و آه و حسرت!
لحظه هایی سخت برای عروس !
و  سخت تر برای داماد!!!

نمی دانم اگر موقعیت حضور در آن لحظه را داشتم، داستان چگونه بود؟!!!

نمی دانم

امتحان سختی است
هرچند زلال و ساده و پاک!
اما دلی به وسعت ابرها می طلبد

قسمت نبود شاید مجال این حسرت!

خدااوند به ما توفیق قدر دانی و خدمتگزاری  به شهدا و فرزندان شهدا را عنایت فرماید.

و به فرزندان شهدا - آن  میراث داران و میراث بانان آنان -  شایستگی و ثبات قدم برای  پیروی آن مردان مرد و عارفان مرتزق در "عند ربهم یرزقون".
                                                                           انشاءالله

موخره:

*عکس های میانی و آخری را به ترتیب از اینحا، اینجا و اینجا به عاریه گرفته ام.
شعر را هم از اینجا با قدری تغییرات!

باشد که حلالمان کنند

**توضیح در مورد عکس میانی اینکه : گویا مراسم ازدواج دختر سردار شهید تقی (عین الله) ورکش است بر سر مزار پدر .

سایر عکس ها را می توانید از منبع خبر ببینید

به نام او که به سینه ها نزدیکتر است!

اپیزود اول:
abdebad: دلتنگی که با کسی شوخی ندارد

اپیزود دوم:

abdebad: جایی به من دهید تا کمی دلم را باز کنم

دعایمان کنید
خداوند از ما بگذرد و بعد از این جهان بگذریم
دعایمان کنید
هر آیینه بدانیم، هر مرگ! هشداریست به ما!
دعایمان کنید
دلتنگی هایمان از دل نهادگی هایمان به این دنیا نباشد!!!
دعایمان کنید

______________

پ.ن

یک شب، با دوستان، یک جای خوب!