| تبليغات | X |
بـه نــــام خداوند ابتدا و انتها
به نام خداوند بی انتها
خدایا سلام
منم..همان بنده رو سیاهت
گناه آلوده ترین آفریدگانت
که عنانش به دست همان مخلوق رانده شده تو ابلیس است . . .
ای خدای بزگ!
به بزرگی و عظمت تو را می ستایم و به دونی سر بر پیشگاه عزت می سایم و تو را! می خوانم.
آه چه کنم،رسم بندگی نمی دانم؛ شیوه عبودیت!
چه جانگزاست! عبدی که قدر حق رب خویش نداند و به درشتی به او تندی کند
خدای بزرگم!
شرم دارم از زشتی اعمالم ، از سیاهی روی گنه کارم و دل سیاهتر از آنم
ارباب متعال و سبحانم!
در محضر تو جفا کردم بر خود و امثال خودم و تباه کردم نعمت خود و امثال خودم را
وای بر من...
ای خدای بزرگ!
از رشته کوه های گناهانم عذر بخواهم یا از اقیانوس غفلتها و عصیان ها؟
از کهکشان کهکشان طغیان نفسم شرمسار باشم یا سیل بنیاد افکن منیتم؟
نه!
نه! نه به اینها ، نه به طاعات مطرود ، نه به واجبات متروک...
که از عباداتم بیشتر شرمنده ام- لق لقه زبان-
چه گردنکشانه در برابرت ایستادم تا حمد تو گویم و چه پر تکبر سر بر سجده ای آوردم که قبله آن نه تو، که مشتهایت و خودپرستی بود.
آه ای خدای آسمان ها!
چگونه می شود باز" تورا" - "خدا را " - بخوانم! . . . چگونه می شود ...
نه به خودم نگاه میکنم و نه به اعمالم ،و نه حتی به سنگینی گناهانم
به هیچکدام دل نمی بندم
که تــــــــــــــــــــــــو خدای منی، که تا تــــــــــــــــــــــــــــــــو را دارم غمی ندارم
که می دانم رحمت بر غضبت پیش گرفته؛ ای مهربانم!
که فقط و فقط تو دارم
تویی که یار ماندگار منی!
خدای من!
عشق بر جانم بکار تا ریشه کند تا که جوانه زند، که سر بکشد و یاد تو را ثمر دهد... ذکر مدامت را
مهربان مهربانم!!!
آنچنانم کن که سر بلند کنم و با غرور بگویم" من بنده اویم"
زمستان ۸۵
خدا را خدارا دعایمان کنید!!!
مـدد کن یا علی!!!
یــا ضـامن آهو !!!
نظـری!!
به پایم خدایا! دست گیرم
شعاع درد مرا ضرب در عذاب کنید ............. مگر مساحت رنج مرا حساب کنید
چرا مردم قــــــــفــــــس را آفـــریدند؟
چـــــــرا پــروانه را از شاخه چیدند؟
چــرا پـروازها را پر شکستند؟
چرا آوازها را سر بریدند؟
دعایمان کنید!
اینجا همه هر لحظه از من می پرسند:
حالت چطور است؟
اما کسی
یکبار از من نپرسید:
بالت . . .
پدرم تاج سرم، جان و تنم؛ به نامت می سرایم...
نمک در چشم من شیرین تر از خواب سحر گردد
جــــگرها خـــون شود تـا یک پسر مثل پــــدر گردد
پدر در کودکی دست پسر گیرد
بـه امیدی که در پــیری پســـــر ، دست پـدر گـیرد
کاش دعایمان کند ای کاش!
آزمودم دل خود را به هزاران شیوه ــ هیچ چیزش به جز از یاد تو خشنود نکرد
آه کردم چون رسن شد آه من
گشت آویزان رسن در چاه من
آن رسن بگرفتم و بیرون شدم
شاید و زفت و فربه و گلگون شدم
در بن چاهی همی بودم نگون
در دو عالم هم نمی گنجم کنون
آفرین ها بر تو بادا ای خدا
ناگهان کردی مرا از غم جدا
گر سر هر موی من گردد زبان
شکرهای تـــــو نیاید در بیـــــان
دعایمان کنید
درقفسم آينه ای نصب کن تا پر و بالم دو برابر شود
صنما تو همچو شیری من اسیر تو چو آهوبجهان که دید صیدی که بترسد از رهایی
سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار...
انســـــان
هـــــــــر جـا هـم که رود
هـــــــــر چــــــــــه هم که شود
هـــــــر اندازه علمش هم که زیاد شود
اسب ، دوچــــــــرخه یـا شــاتـل هم که سوار شود
گندم، نـان ، پیـتزا و سـرم و کپـسول و اکـــس هم که بـخورد
با نقاشی یا داد و دود، با تلگراف و تلفن و ماهواره و اینترنت هم که ارتباط بگیرد
. . .
باز هم چیزی به نام دل دارد...
دعایمان کنید
پ . ن
شراب ، هر اندازه که سنش بالاتر رود ، جا افتاده تر می شود ، پر بهاتر و کاراتر ؛ مستی می فزاید و هوش می زداید ؛ دوستی و دوست داشتن هم نیز گویند چنین است .
چهار فریم یک تصویر...
. . .
یک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه؟
دعا دعا دعا
مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند
آمد بر من دوش ............................. مـــه یغـمایـی
گفتم که بــــرو امشب ...................... ایــنجا نــــایی
می رفت و همی گفت:...... زهی........ ســــودایــــی
دولــت به در آمدست........... و ..........در نگــشایی؟
